op pad

Rust op Schier

Elk jaar huurt mijn schoonmoeder een huis op Schiermonnikoog. Wie van de familie wil, mag komen. Dit jaar besloten wij een lang weekend mee te gaan. Voor wie Schiermonnikoog niet kent, het is het laatste bewoonde Waddeneiland van de vijf die Nederland heeft. Er wonen ongeveer 1000 vaste bewoners. Ze leven voornamelijk van het toerisme. Bij Schiermonnikoog denk ik vooral aan natuur en rust. Deze houden ze in stand doordat bezoekers hun auto op de vaste wal moeten achterlaten. Het eiland is ongeveer 18 km lang. Op Schiermonnikoog is maar een dorp met een gelijknamige naam.

Dat is ook wat wij dit weekend aan het doen zijn. Uitrusten, lezen, fietsen, sjoelen, wandelen en nog meer rusten. Ik kon het wel gebruiken. De afgelopen maand was het erg druk op mijn werk. Daarnaast ben ik begon met een pre-teacher yogaopleiding. Allemaal erg leuk, maar veel tijd hield ik niet over. Ook voor mijn zoon Koen, die onlangs begon op de middelbare school, was het even wennen de afgelopen tijd. De herfstvakantie kwam al geroepen.

Wij hebben veel geluk, er is heel veel zon. Dat geeft echt prachtige plaatjes. Dit begon al op de heenweg. De lucht was prachtig. Altijd als ik mooie luchten zie, moet ik aan mijn vader denken. Hij hield er zo van. Deze heenreis trakteerde hij mij op heel veel moois. Wel een half uur heb ik staan kijken. Soms met tranen in mijn ogen.

You Might Also Like...

1 Comment

  • Beantwoorden
    Ageeth Mooij
    28 oktober 2018 at 11:08

    Dat gevoel van missen slaat je zo af en toe om de oren. Fijn dat je op dit soort mooie momenten aan hem denkt.

Laat een reactie achter