langzaam leven

tijd voor iets nieuws

Soms is het tijd voor iets nieuws. En ik merkte de laatste maanden dat dit het geval was. Ik ben geen regelmatige blogger, maar toen ik eind februari zag dat mijn laatste blogpost van juni vorig jaar was, zette mij dit aan het denken. Wil ik eigenlijk nog wel bloggen? Het kostte mij een paar weken om antwoord te vinden op deze vraag.

Plek voor mezelf
In 2011 ben ik begonnen met bloggen, ter ondersteuning van mijn toenmalige webwinkel. Die webwinkel heb ik al jaren niet meer, maar het bloggen vond ik zo leuk dat ik in 2013 mijn eigen blog ben begonnen onder de naam: mijn thuisgevoel. Op dit blog schreef ik over de dingen die mij raken, inspireren of die ik mooi vind. Mijn doel was niet om 100-den volgers te krijgen. Ik wilde een plek voor mezelf.

Thuisgevoel
Op mijn website vond je blogs over verschillende onderwerpen. Ze hadden één ding gemeen: ze gingen allemaal over dingen die mij een thuisgevoel gaven.  Thuisgevoel is voor mij een plek om te zijn, om tot rust te komen en op te laden. Niks te hoeven. Ik kan me hier terugtrekken en veilig voelen. Het is een plek waar ik kan zijn wie ik ben en waar ik me mee verbonden voel. (nu weet je ook hoe ik aan de naam van mijn blog ben gekomen) Dit kon gaan over mijn eigen huis en tuin, over dingen die ik deed, maar ook over plekken waar ik geweest was of dingen die mij bezig hielden.

Waarom blog ik eigenlijk niet meer?
Maar goed terug naar de vraag: wil ik eigenlijk nog wel bloggen? In eerste instantie dacht ik, ik stop ermee. Maar na een week daar over nagedacht te hebben, vond ik het eigenlijk helemaal niet leuk. Ik werd altijd heel blij van mijn blogs. Ze gaven mij energie. Ik schreef over dingen die me blij, verdrietig of inspireerden. En al scrollend door mijn blog vond ik het ook wel zonde. Maar waarom blog ik dan eigenlijk niet meer?

Geen tijd
Ten eerste omdat ik mezelf er geen tijd meer voor gunde. Ik kreeg twee jaar geleden een nieuwe baan. En ik moet bekennen dat die heel veel van mijn tijd opslokt. En ik ging hier eens over nadenken, word ik daar wel gelukkig van? Het antwoord is nee. Ik heb een super leuke baan, maar ik weet ook dat mijn valkuil is dat ik altijd net iets te veel geef, te loyaal ben. Zo ook de afgelopen twee jaar. Ik ging maar door. Begin maart gaf mijn lijf aan dat het genoeg was geweest. Griep (twee keer), een overbelaste pols en chronisch te snel en hoog ademen waren voor mij voldoende signalen. Dit moet anders! Wat wil ik en hoe wil ik dit qua werk indelen? En waarom ga ik toch altijd maar door? Vragen waar ik het antwoord nu nog niet op heb, maar die ik zeker ga onderzoeken.

Verandering
Daarnaast had ik het gevoel dat mijn oude blog niet meer bij mij paste. In de loop der jaren verander je toch. Ik in ieder geval en ik merkte dat ik het nog nog steeds fijn vind om over de dingen die mij raken, inspireren of die ik mooi vind te schrijven. Maar dat die dingen andere dingen zijn dan waar ik tot nu toe over schreef.

Tijd voor iets nieuws
En zo koos ik ervoor om te blijven bloggen en voelde nieuwe energie. Ik begon met een nieuw blog, zie hier het resultaat. Koos voor een nieuwe layout en een nieuw logo die beter bij mij passen. Mijn nieuwe blog is nog lang niet af. Ik vind het leuk om haar zelf te maken en te ontwerpen, maar merk dat mijn kennis me soms nog in de steek laat. Gelukkig is alles te leren. En bouw ik langszaam aan mijn nieuwe blog, die overigens gewoon mijn thuisgevoel blijft heten. Want dat is iets dat nog wel steeds bij mij past. Een aantal oude blogs verhuizen mee, omdat ze hier passen, maar ik ga ook tijd maken om nieuwe te schrijven. Ik heb er zin in!

You Might Also Like

Nog geen reacties

    Laat een reactie achter